wtorek, 28 marca 2017

Mind control - nielegalne eksperymenty na ludziach


Czym jest "mind control"? Jest to technologia, dzięki której da się komuś zaszkodzić na odległość. Jeśli zależy ci na zdrowiu swoim i bliskich powinieneś /powinnaś obejrzeć poniższe filmy:

Jerzy Zięba o "mind control"

Mind Control, cz. 1 - Ewa Pawela

poniedziałek, 27 marca 2017

Ludzie cię oszukują, dlatego nigdy nikomu nie ufaj

Tytuł tego artykułu wielu z was zapewne wyda się szokujący. Z pewnością niektórzy pomyślą, że autor tego typu tekstów jest jakimś oderwanym od rzeczywistości wyalienowanym dziwakiem… To, co pomyślicie jest waszą sprawą. Wszak Kartezjusz (René Descartes), wielki francuski filozof powiedział kiedyś: „Cogito ergo sum” („Myślę więc jestem”). Bardzo bym chciał żyć w świecie, w którym ludzie potrafią „myśleć” i dostrzegają jak bardzo są wykorzystywani oraz zmanipulowani przez różne Korporacje i Wielkich tego świata.

Wskazówki, które pomogą wam zrozumieć jak bardzo jesteście wykorzystywani znajdziecie w wielu moich artykułach. Pozwolę sobie wspomnieć tylko o trzech:




Czy Anime i filmy S-F pokazują prawdę o świecie, który nadchodzi? - http://pokochajanime.blogspot.com/2017/03/czy-anime-i-filmy-s-f-pokazuja-prawde-o.html


Portale społecznościowe żerują na twojej naiwności i niewiedzy - https://galaktykazdrowia.blogspot.com/2014/01/gupota-ludzka-portale-spoecznosciowe.html

            
Celem dzisiejszego artykułu jest otworzenie wam oczu, dzięki czemu uświadomicie sobie, że żyjecie w sztucznym świecie. W pewnym sensie taki sam cel jak ja w tym artykule mieli twórcy filmu MATRIX z 1999 roku.

Oczywiście nie mówię dosłownie, nie twierdzę, że żyjemy w jakiejś wirtualnej (komputerowej, sztucznej) rzeczywistości. Wręcz przeciwnie uważam, że świat, w którym się rodzimy i umieramy jest bardzo realny, rzeczywisty i prawdziwy. Dlaczego więc twierdze w tytule, że nie powinniśmy nikomu ufać? Odpowiedź w sumie jest prosta, aż dziwię się, że większość ludzi jej nie dostrzega.






Nigdy nikomu nie ufaj…

Wielu autorów (np. Robert Caldini) pisze o tym jak łatwo dzięki zastosowaniu pewnych psychologicznych zasad można manipulować drugim człowiekiem. „Psychologia manipulacji” jest doprawdy fascynująca, jedna z jej zasad polega na tym, że powinno się mówić drugiemu człowiekowi to, co ten chce usłyszeć. Mi w tym artykule jednak chodzi o coś jeszcze innego. Czy zauważyliście, że wasi znajomi, a nawet bliscy nigdy nie są z wami do końca szczerzy? Jedna z psychologicznych mądrości uczy nas, że każdy człowiek zakłada maskę, bardzo często więcej niż jedną maskę…

Ludzie zakładają maski, ponieważ nie chcą pokazać innym, jacy są naprawdę. Każdego z nas do zakładania masek zmusza społeczeństwo. Nie rozumiesz, o co mi chodzi? Postaram się to wyjaśnić na kilku przykładach:



            Przykład 1:
        
Kasia lubi oglądać anime, czyta mangę i interesuje się grafiką komputerową. Dziewczyna kocha rysować jednak swoje dzieła ukrywa przed rodzicami, którzy są poważnymi ludźmi, szanowanymi lekarzami i już zdecydowali, że ich córka również będzie studiowała medycynę. Rodzice nigdy nie spytali córki, co chce w życiu robić, rodzice przecież zawsze mają rację i wiedzą, co dla Kasi będzie najlepsze. Prawda jest taka, że tego typu rodzice w rzeczywistości nie mają pojęcia, jaka naprawdę jest ich córka. Rodzice mają w głowie jej fałszywe wyobrażenie i to jest smutne.


Czy w twoim życiu nie jest podobnie? Mówisz wszystkim, jakie masz poglądy? Nie wstydzisz się pokazywać światu swojej prawdziwej natury?

Prawda jest taka, że większość z nas jest bardzo skomplikowana, dlatego zakładamy maski, często udajemy kogoś innego żeby ludzie się od nas odczepili. Z drugiej strony bywa też tak jak w przypadku Kasi, która woli dla „świętego spokoju” przytakiwać rodzicom, że będzie studiowała medycynę.

Z jeszcze innej strony zauważcie, że każdy z nas tworzy sobie w głowie fałszywe wyobrażenie drugiej osoby. Chłopak spotyka dziewczynę i tworzy sobie w głowie jej doskonały (lub nie) obraz. Nawet, kiedy poznaje tę dziewczynę bliżej nie dostrzega jej wad lub zalet, ponieważ w jego głowie już istnieje jej pozytywne lub negatywne wyobrażenie. Chłopak spotyka się na randkach z tym wyobrażeniem, SMS-uje z tym wyobrażeniem, a na końcu mówi lub pisze do tego wyobrażenia: "Myślałem, że jesteś inna. Zawiodłem się na tobie". Oczywiście to działa w dwie strony, dziewczyna zapewne również miała w głowie fałszywe wyobrażenie tego chłopaka. 


A jak jest z krewnymi, bliskimi, koleżankami, kolegami itp.? Wiemy jacy są naprawdę, czy może mamy w głowach ich fałszywe wyobrażenia? Czy np. ta druga osoba naprawdę lubi twoje dowcipy i twoje potrawy? A może się tylko śmieje i je żeby ci nie było przykro? Czy nie byłoby lepiej gdyby szczerze ci powiedział (-ła), że źle gotujesz, albo opowiadasz kiepskie dowcipy?

Bardzo często oceniamy ludzi po pozorach i tworzymy sobie w głowie ich fałszywe wyobrażenie. Zastanów się dwa razy zanim powiesz, że kogoś dobrze znasz i wiesz o tej osobie wszystko (możliwe, że tylko ci się wydaje, że znasz tę osobę).


Anime: Mnemosyne – Mnemosyne no Musume-tachi


            Przykład 2: Kiedy wchodzisz między wrony musisz krakać tak jak one

Czytając książki psychologiczne często zastanawiam się dlaczego tak wiele osób woli naśladować innych. Wielu psychologów się nad tym zastanawiało np.: Elliot Aronson w książce pt.: "Człowiek istota społeczna" zjawisku naśladowania innych (konformizmu) poświęca wiele stron. Podobnie Bogdan Wojciszke w publikacji "Człowiek wśród ludzi". Jednakże prekursorem w badaniach nad konformizmem był Salomon Asch, który udowodnił, że większość ludzi przyzna rację grupie aby tylko się nie wyróżniać. Eksperyment Ascha i jego następców w skrócie wyglądał tak: grupie badanych na tablicy narysowano cztery kreski, które nazwano 1, 2, 3, czwarta kreska była bez numerka z lewej strony. Tak jak na poniższym obrazku:



Badanych pytano, która z numerowanych kresek jest taka jak kreska po lewej stronie. Wyobraźcie sobie zdziwienie osób biorących udział w eksperymencie. Przecież to oczywiste, że kreska numer dwa jest takiej samej długości jak kreska po lewej stronie. Spośród czterech badanych trzech było pozorantami, którzy odpowiadali pierwsi. Cała trójka kolejno, po zastanowieniu się z przekonaniem odpowiadała, że kreska numer trzy (celowo odpowiadali źle). Kiedy błędną odpowiedź podał pierwszy z pozorantów (prawdziwy badany, który odpowiadał na końcu nie wiedział, że pozostali są podstawieni) to jego błędna odpowiedź wzbudziła uśmiech u prawdziwego badanego (czy to jakiś idiota? - zapewne pomyślał). Ale później dwóch kolejnych badanych też wskazało kreskę numer trzy. Nadeszła kolej na prawdziwego badanego, który pocił się i zastanawiał, a na końcu powiedział, że to kreska numer trzy (dostosował się do grupy).

Eksperyment ten powtarzano wiele razy. Kreski oznaczano cyframi albo liczbami, pozorantów bywało więcej ale prawdziwy badany był zawsze tylko jeden. I prawie zawsze odpowiadał źle tak jak grupa. Dlaczego człowiek taki jest? Niby każdy ma swoje zdanie ale kiedy nasi znajomi uważają inaczej to my milczymy. Ludzie zapewne boją się odrzucenia (koledzy krytykują tego polityka to ja też będę przy nich go krytykował nawet jeśli go lubię; cała grupa coś postanowiła, więc ja też się nie będę wyłamywał itd.). Na poniższym filmie macie pokazany oryginalny, pierwszy eksperyment Ascha z sześcioma pozorantami i jednym prawdziwym badanym. Zachęcam do obejrzenia:


Film: Asch eksperyment PL napisy









Techniki wywierania wpływu na ludzi - 10 sposobów manipulacji




Cicha furia
Kolejny film "Cicha furia" dotyczy eksperymentu jaki przeprowadzono na grupie studentów w Stanford. W piwnicach uczelni skonstruowano więzienie, a studentów podzielono na więźniów i strażników. Eksperyment musiano przerwać ponieważ badani zaczęli robić coś co przeraziło wszystkich. W tym miejscu warto zadać kolejne pytania. Pytałem już o konformizm i lęk przed odrzuceniem (dlatego akceptujemy głupoty innych i boimy się mówić co naprawdę myślimy). Teraz odnośnie poniższego filmu pytam: Co siedzi w człowieku? Czy w każdym z nas żyje jakieś zło, agresja, które mogą wyjść na zewnątrz?

Cicha furia: Stanfordzki eksperyment więzienny 1/5



Cicha furia: Stanfordzki eksperyment więzienny 2/5




Cicha furia: Stanfordzki eksperyment więzienny 3/5

Cicha furia: Stanfordzki eksperyment więzienny 4/5


Cicha furia: Stanfordzki eksperyment więzienny 5/5






Polecam artykuł:



niedziela, 5 marca 2017

Popularne artykuły